ایران، افغانستان. خیلی دور، خیلی نزدیک

14 مرداد 1398
نویسنده:  

نشست هم اندیشی نویسندگان کودک ونوجوان ایران وافغانستان

 افغانستان به تنهایی برای هریک از ما یادآور جنگ داخلی و انفجارهای تروریستی و شاید خیلی از کمبودها باشد. اما ایران و افغانستان درجایی به اسم ادبیات به هم می رسند و این تلاقی نشان دهنده اشتراک های زیادی است که حول محور زبان می چرخد. همان طورکه گفته شد، زبان یک عنصر مشترک میان ایران و افغانستان است که دور نمای زیادی از یک فرهنگ به پژوهشگران این حوزه می دهد. روز شنبه 15تیرماه1398 در محل انجمن نویسندگان کودک و نوجوان نشستی برگزار شد که غنای ادبی و فرهنگی بسیاری داشت. نشست هم اندیشی نویسندگان کودک و نوجوان. انجمن قصد دارد تا برگزاری این نشست با ایجاد همدلی و همزبانی به کودکان پارسی زبان تمام دنیا دریچه جدیدی را نسبت به این حوزه بگشاید.

در این راستا با جناب آقای جعفر توزنده جانی، دبیر انجمن نویسندگان کودک و نوجوان و دبیر این نشست مصاحبه ای به عمل آمد و سوالاتی در مورد هدف این نشست و برنامه های آینده انجمن از ایشان پرسیده شدکه به شرح در ذیل می خوانید:

+ جناب آقای توزنده جانی، هدف از برگزاری این نشست چیست؟

-این نشست پیشنهادیکی از اعضای هیات مدیره، یعنی آقای کاشفی بود که پیشنهاد دادند، نویسندگان حوزه کودک ونوجوان افغانستانی را عضو انجمن کنیم. به دلیل محدودیت های اساس نامه ای انجمن این امکان وجود نداشت تا این عزیزان به عضویت انجمن درآورده شوند از این روتصمیم به برگزاری یک نشست شود. حال اینکه کیفت آینده این ارتباط بستگی به تمایل هر دو طرف دارد. ما نویسندگانی در این حوزه داریم که درباره کودکان و نوجوانان افغانستانی نوشتند. برای مثال آخرین زمانی که خوانده ام رمان" ستاره"خانم مقدسی بود که شخصیت محوری آن یک دختر ایرانی است که پس از اتفاقاتی در می یابد که افغانستان هم جزیی از هویت ایران است. به طور کلی زمینه کارهای مشترک فراهم است. خصوصا اینکه ما یک تاریخ مشترک داریم و هم به لحاظ زبانی به هم نزدیک هستیم  و باید دید این همکاری ها در آینده چقدر به واقعیت تبدیل می شود و به سرانجام می رسد.

+ نقش انجمن نویسندگان کودک ونوجوان در حمایت از شاعران و نویسندگان افغانستانی که بتوانند آثار خود را تولید کرده  وبه نوعی در بازار به فروش برسانند، چقدر پررنگ است؟

-خب انجمن نویسندگان کودک ونوجوان یک نهاد دولتی نیست که بتواند امکانات و بودجه فراوان داشته باشد و ملاحظه می کنید با کمترین امکانات در حال برگزاری این نوع مراسم است. من فکر می کنم حمایت معنوی انجمن می تواند مفید باشد. انجمن می تواند با برگزاری مراسم هم اندیشی یا دعوت از نویسندگانی که آثار مطلوبی دارند و معرفی به ناشران ایرانی نقش حمایتی خود را از این عزیزان به عمل بیاور. من فکر می کنم همین که ما بتوانیم در ایران باب آشنایی نویسندگان ایرانی و افغانستانی را فراهم کنیم، همین کار زمینه ساز و گسترش دهنده همکاری های بزرگتر و بیشتر است. من فکر می کنم انجمن بیشتر با حمایت معنوی و ایجاد تعلق خاطر برای نویسندگان افغانستانی نقش مثبتی را ایفا می کند)).

همچنین در جریان این مراسم محمد کاظم کاظمی، شاعر افغانستانی بیان کرد تاریخ ادبیات کودک و نوجوان در افغانستان گذشته روشنی ندارد و چیزی که به عنوان ادبیات کودک و نوجوان در افغانستان است، محصول دوره معاصر و بعد از مشروطیت است. وی اضافه کرد در گذشته هیچ گونه کتاب یا مطبوعاتی تخصصی در افغانستان درحوزه ادبیات کودک و نوجوان وجود نداشته است و اکثر داستان های کودک و نوجوان درروزنامه ای به نام انیس که درهمه حوزه هافعالیت داشت درقسمت کودک و نوجوان اقدام به چاپ داستان هایی داشته است. محمدکاظم کاظمی همچنین اضافه کرد که واقعیت امر این است که درافغانستان همیشه در حوزه کودک و نوجوان تشنگی ادبی ویژه ای وجود داشته است و بیشتر ادبیات کودک و نوجوان مثل ادبیات بزرگسال در دوره مهاجرت و زیر سایه جنگ شکل گرفته است.

کاظمی اعتقاد دارد این نوع نشست ه اهر چند دیر شروع به شکل گرفتن گرفته امامی تواند زمینه ساز آغازی در ادبیات دو کشور در آرامش نسبی افغانستان درسال های  اخیر باشد.

درادامه دکتر هدیه شریفی از اعضای انجمن دوستی ایران و تاجیکستان سخنرانی ایراد کردندکه مختصری از آن را از زبان ایشان می خوانید:


(( من اعتقاد دارم ادبیات کودک و نوجوان در افغانستان بسیار غنی است، اما از لحاظ شفاهی. این اغنا را می توان در اشعار و لالایی های محلی نیز مشاهده کرد. همچنین داستان های مشترک زیادی در ادبیات ایران و افغانستان وجود دارد برای نمونه داستان بززنگوله پا نیز در تاریخ و روایت های نقل شده سینه به سینه افغانستانی نیز وجود دارد. همچنین چون تاجیکستان نیز فارسی زبان است، آثار بین این سه فرهنگ اشتراک زیادی دارند. اما در افغانستان از زمان حاکم شدن شوروی بحث ترجمه مطرح شد و چندین آثار از غرب برای افراد این سرزمین ترجمه و منتشر شد. همچنین در کتاب های درسی افغانستان داستان های کلیله و دمنه و داستان های کهن را می بینیم که این نشان دهنده این هست که در این زمینه کار شده است، اما نه به صورت منسجم. نکته آخر در پایان سخنرانی ام این است که ادبیات کودک و نوجوان در این سال ها همیشه زیر سایه جنگ بوده و این امر در هیچ جای دنیا به نفع کودکان نیست)).

در ادامه محمد سرور رجایی ، شاعر و نویسنده حوزه کودک و نوجوان افغانستانی با بیان اینکه فرهنگ و باورها مرز پذیرنیستند، خواستار توجه بیشتر نویسندگان و فعالان این حوزه به ادبیات و کودکان و نوجوانان افغانستانی شد. او اعتقاد دارد این برنامه فضای جدیدی را برای راهیابی شاعران و نویسندگان افغانستان در کتاب های ایرانی ایجاد می کند.

همچنین در مهم ترین قسمت از این برنامه فریدون عموزاده خلیلی رییس انجمن نویسندگان کودک و نوجوان ضمن عرض خوش آمدگویی بیان کرد ((درسال های تاسیس انجمن، این نشست، یکی از بهترین نشست های برگزار شده است و اعتقاد دارم همدلی از هم زبانی بهتر است)).مدآ

عموزاده خلیلی ضمن تاکید سخنان سخنرانان پیش ازخود بیان کرد که ادبیات می تواند حامل صدای کودکان و نوجوانان باشد و هیچ ابزاری نافذتر و موثرتر از ادبیات نیست. او اعتقاد دارد که این نشست می تواند کارکرد فراتر از حدانتظار داشته باشد و ادبیات می تواند این همدلی و هم زبانی بین کودکان و نوجوانان ایرانی و افغانستانی را به وجود آورد.

درادامه این نشست اساتیدی از دانشگاه های مختلف و صاحب نظران این عرصه نیز به بیان نقطه نظرات خویش پرداختند و همگی نسبت به ایجاد زمینه همکاری مشترک نظر مثبت داشتند.

 

 

 

نظر شما

ماهنامه فرهنگی ، هنری ، اجتماعی ذهن آویز با تلاش جمعی از فرهیختگان و صاحبنظران جامعه در صدد است تا با رویکرد سلامت محور به مسائل جامعه بپردازد. این ماهنامه ، 28 ام هر ماه به صورت تمام الکترونیک از طریق وبگاه www.zehnavizonline.ir با مجوز رسمی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی منتشر می شود.خوشحالیم قدمی هرچند کوچک برای سلامت جامعه بر می داریم.

ذهن آویز

 

ما از کوکی ها برای بهبود وب سایت استفاده می کنیم. برای مشاهده اطلاعات بیشتر مراجعه کنید به سیاست کوکی ها. من در سایت از کوکی ها استفاده می کنم. قبول کردن