کودکان و مدیریت بحران کرونا

31 فروردين 1399
نویسنده:  

کودکان علی‌رغم سکوت و بازی‌گوشی به بسیاری از رفتار و گفتار والدین خود با دقت می‌نگرند و از آن کپی‌برداری می‌کنند.

هر گونه علامتی و کلامی که از سوی والدین بتواند همراهی والدین را برای او دچار تردید کند، اضطراب می‌گیرد. برداشت کودکان از رنج والدین‌شان که آن‌ها را مظهر قدرت خود می‌دانند بسیار می‌تواند برای کودکان اضطراب‌آور باشد. آن‌ها به روش‌های مختلفی نسبت به استرس واکنش نشان مي‌دهند، مثلاً بیشتر به والدین مي‌چسبند، مضطرب و گوشه‌گیر و یا عصبانی و آشفته مي‌شوند و حتی ممكن است دچار شب ادراری شوند. يونيسف در حميت از كودكان در زمان بحران و استرس توصيه‌هايي داشته است.

  1. به واکنش‌های کودک‌تان به گونه‌ای حامیانه پاسخ دهید، به نگرانی‌های‌شان گوش دهید و تا می‌توانید عشق و توجه بیشتری نثارشان کنید.
  2. کودکان در شرایط سخت به عشق و توجه بزرگترها نیاز دارند. بنابراین تا می‌توانید به آن‌ها توجه کنید و برای‌شان وقت بگذارید.
  3. به خاطر بسپارید که به حرف‌های کودک‌تان گوش کنید، با مهربانی با آن‌ها صحبت کنید و به آن‌ها اطمینان خاطر دهید.
  4. حتی‌المقدور فرصت بازی کردن با کودکان و آرامش آن‌ها را فراهم کنید.
  5. سعی کنید که کودکان به والدین و خانواده خود نزدیک باشند و تا حد امکان از جدا کردن آن‌ها از سرپرستان‌شان خودداری کنید. چنانچه به دلایل مختلف (به عنوان مثال بستری شدن در بیمارستان) مجبور به جدایی شدید، مرتب با کودک‌تان تماس داشته باشید (مثلاً از طریق تلفن) و همچنان به آن‌ها اطمینان دهید که همه چیز مرتب است.
  6. تا حد ممکن برنامه‌های روزمره و منظم کودک‌تان را ادامه دهید، و یا برنامه‌های جدید در محیط‌های جدید برایش بریزید، مثلاً در مدرسه/یک فعالیت آموزشی جدید و زمانی برای بازی کردن و آرامش.
  7. واقعیت‌ها را درمورد اتفاقات اخیر بگویید، و با کلماتی که برای سن کودک‌تان قابل درک باشد برایش توضیح بدهید که چه اتفاقی افتاده و اطلاعات واضحی درباره راه‌های کاهش خطر ابتلا به بیماری به او بدهید.
  8. همچنین می‌توانید با روشی اطمینان‌بخش اطلاعاتی راجع به آنچه می‌تواند اتفاق بیفتد به کودک‌تان بدهید (مثلاً اگر یکی از اعضای خانواده یا خود کودک احساس کنند که حالشان خوب نیست و مجبور شوند برای مدتی به بیمارستان بروند تا دکترها کمک کنند که حال‌شان بهتر شود).

 

اما اخبار موجود درباره ويروس جديد از خانواده كرونا ويروس‌ها (كوويد 19) اضطراب و استرس زيادي را براي بزرگترها ايجاد كرده است و مطمئنا در صورتي كه والدين مراقب واكنش‌هاي خود نباشند، کودکان به میزان بیشتری در معرض آسیب استرس فراگیر شدن کرونا قرار دارند. بهداشت روانی خردسالان زیر ۶ سال در مواجه با بحران کرونا از اهمیت به سزایی برخوردار است چرا كه در اين سن كودكان كمتر مي‌توانند از قدرت كلام و بيان احساسات خود بهره بگيرند و به همين جهت احتمال آگاهي والدين بسيار پايين مي‌آيد.

خبرهای مربوط به بیماری، مرگ و قرنطینه و ديدن افراد با پوشش‌های غریب و چهره‌ها و کلام‌های اضطراب‌انگیز اطرافیان ممکن است دچار ناامنی، استرس، ترس و اضطراب شدیدي در كودكان ايجاد كند. کودکان معمولا اضطراب خود را با مشکلاتی مانند خواب، بدغذایی، غمگینی و بدرفتاری نشان مي‌دهند، لذا ضرورت دارد تا خانواده‌ها، مهدکودک‌ها و مدارس در مواجهه با چنین وضعیتی برنامه‌ای برای کمک داشته باشند تا از بهداشت روانی کودکان مراقبت شود.

شناخت و خيالپردازي كودكان معمولا همواره و با هرچيزي فعال مي‌شود. ذهن کودکان در حال تجربه‌هایی است که درک درستی از آن‌ها ندارند و مفهوم میکروب، سرایت و انتقال بیماری در کودکان بيشتر با تصاوير انتزاعي انيميشن‌ها و ترس‌هاي كودكانه همراه خواهد بود و شکل علمی و منطقی ندارد و همين امر باعث مي‌شود خود را به واقع در دنياي پر اضطراب تصاوير ديده شده وحشتناك در انيميشن‌ها تصور كنند كه واقعي شده است و دچار سردرگمی و اضطراب شوند.

و اما راهكار جهت كاهش اين اضطراب و رنج شناسايي تغييرات رفتاري كودكان اولين گام در پيشگيري از هرگونه آسيب است كه خود اين امر نياز به همراهي بيشتر با كوكان و گذران وقت بيتر با آن‌ها مي‌باشد. ارائه آگاهي و اطلاعات در مورد ويروس كرونا به كودكان با زبان خود آن‌ها مي‌تواند پيشگيري موثري در برابر آسيب باشد. والدین با تصویر و نقاشی مفهوم ویروس و چگونگی انتقال و علت شیوع بیماری را با زبانی ساده و تصویری برای کودکان توضيح دهند. همچنين مي‌توانند علت رفتارهای مراقبتی مانند دست ندادن، روبوسی نکردن و شست و شوی دست‌ها را براي آن‌ها توضيح دهند.

قسمتی از نگرانی کودکان می‌تواند اضطراب از دست دادن والدین باشد، پس والدين مي‌توانند فرصتی فراهم کنند تا کودک نگرانی‌اش را ابراز کند و در حین بیان احساس توسط کودک، والدین باید شنونده خوبی باشند و با اشتیاق به صحبت‌های کودک گوش کنند و با احساس کودک همدلی نشان دهند. این که کودک احساس کند در چنین شرایطی پدر و مادر مراقب او هستند و دکترها و پرستارها از بچه ها مواظبت می‌کنند اهمیت زیادی دارد. حفظ آرامش والدين و ادامه روند طبیعی زندگی و همراه بودن با کودکان در فعالیت‌های لذت بخش و سرگرم کننده مثل بازی مي‌تواند سطحي از امنيت و آرامش را براي كودك ايجاد كند.

 

نظر شما

ماهنامه فرهنگی ، هنری ، اجتماعی ذهن آویز با تلاش جمعی از فرهیختگان و صاحبنظران جامعه در صدد است تا با رویکرد سلامت محور به مسائل جامعه بپردازد. این ماهنامه ، 28 ام هر ماه به صورت تمام الکترونیک از طریق وبگاه www.zehnavizonline.ir با مجوز رسمی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی منتشر می شود.خوشحالیم قدمی هرچند کوچک برای سلامت جامعه بر می داریم.

ذهن آویز

 

ما از کوکی ها برای بهبود وب سایت استفاده می کنیم. برای مشاهده اطلاعات بیشتر مراجعه کنید به سیاست کوکی ها. من در سایت از کوکی ها استفاده می کنم. قبول کردن